Για να εκτυπώσετε το Θέμα πατήστε "Εκτύπωση"!

Τύπος Σχολείου: Γενικό Λύκειο Πηγή: Ι.Ε.Π. Αναγνώσθηκε: 16353 φορές Επικοινωνία
Μάθημα: Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία Τάξη: Α' Λυκείου
Κωδικός Θέματος: 33120 Θέμα: 1
Τελευταία Ενημέρωση: 21-Μαρ-2026 Ύλη: Θεματική Ενότητα 4: Διάλογος
Το θέμα προέρχεται και αντλήθηκε από την πλατφόρμα της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας που αναπτύχθηκε (MIS5070818-Tράπεζα θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενικό Λύκειο-ΕΠΑΛ) και είναι διαδικτυακά στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) στη διεύθυνση (http://iep.edu.gr/el/trapeza-thematon-arxiki-selida)
Τύπος Σχολείου: Γενικό Λύκειο
Τάξη: Α' Λυκείου
Μάθημα: Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
Θέμα: 1
Κωδικός Θέματος: 33120
Ύλη: Θεματική Ενότητα 4: Διάλογος
Τελευταία Ενημέρωση: 21-Μαρ-2026
Το θέμα προέρχεται και αντλήθηκε από την πλατφόρμα της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας που αναπτύχθηκε (MIS5070818-Tράπεζα θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενικό Λύκειο-ΕΠΑΛ) και είναι διαδικτυακά στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) στη διεύθυνση (http://iep.edu.gr/el/trapeza-thematon-arxiki-selida)

Κείμενο 1

[Ο διάλογος … τότε και τώρα]

Το κείμενο αντλήθηκε από το Διαδίκτυο, από τον ιστότοπο www.iefimerida.gr, δίνεται συντομευμένο και ελαφρά διασκευασμένο για τις ανάγκες της εξέτασης.

Τι θα έκαναν ο Σωκράτης, o Πλάτωνας, και γενικά οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι στον σημερινό κόσμο των social media; Μπορεί τότε να μην είχαν Twitter ή Τik Tok, αλλά σίγουρα θα μπορούσαν να μας δώσουν πολύτιμες συμβουλές για το πώς θα έπρεπε να τα χρησιμοποιούμε.

Έναν ενδιαφέροντα παραλληλισμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με την αγορά στις αρχαιοελληνικές πόλεις-κράτη κάνει σε άρθρο του BBC, ο Νέιθαν Ντιφόρ με τίτλο: «Θα τουίταρε ο Πλάτων; Ο αρχαίος ελληνικός οδηγός για τα social media». Σε αυτό, αναπτύσσει τη σκέψη του πως η ανοικτή επικοινωνία ιδεών, στα πλαίσια της αρχαίας αγοράς, δεν διαφέρει και πολύ από τη σημερινή σφαίρα των social media.

Συγκεκριμένα, γράφει στο BBC: «Όταν βρίσκομαι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μερικές φορές νιώθω ότι βρίσκομαι σε μια σύγχρονη, εικονική εκδοχή της Αγοράς των Αρχαίων Ελληνικών πόλεων-κρατών. Αυτό ήταν το κέντρο της πόλης, τόσο ως προς την πραγματική του διάσταση, αλλά και οικονομικά και κοινωνικά – το μέρος όπου γίνονταν δουλειές, αγοράζονταν και πωλούνταν αγαθά και ανταλλάσσονταν ιδέες. Και το φαντάζομαι αυτό για πολύ συγκεκριμένους λόγους: Το επάγγελμά μου είναι να κάνω βίντεο με μουσική ή άλλες μορφές περιεχομένου, συχνά και με αρχαία φιλοσοφία, και να προσπαθώ να το διαδώσω στο Διαδίκτυο. Και έτσι, καλώς ή κακώς, οι διάφορες πλατφόρμες στις οποίες δραστηριοποιούμαι είναι οι σύγχρονες «δημόσιες πλατείες» στις οποίες ασκώ το επάγγελμά μου και προβάλλω την «πραμάτεια» μου.

Αλλά ένα ταξίδι σε αυτήν την Αγορά μπορεί να είναι αγχώδες – προσωπικά, οικονομικά και ιδεολογικά. Πρέπει να συνεργαστώ με αυτό το άτομο; Πρέπει να αγοράσω αυτό το προϊόν; Πρέπει να αγοράσω αυτήν την ιδέα; (Και θα αγοράσει κανείς τη δικιά μου;).

Διότι η αρχαιοελληνική Αγορά δεν ήταν απλώς μια αγορά. Ήταν η σκηνή όπου εκτυλίσσονταν τα δράματα της καθημερινής ζωής και του λόγου. Σήμερα, και περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο φυσικό μέρος, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρέχουν πλέον αυτόν τον χώρο. Από πολλές απόψεις, σε μια τέτοια σκηνή – δημόσια, πολυσχιδή και χαοτική – εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η αρχαία ελληνική φιλοσοφία». […]

Ο πιο διάσημος ίσως αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ο Σωκράτης, κατάφερε να διαδώσει τις ιδέες του χωρίς ποτέ να γράψει τίποτε απολύτως. Ο Σωκράτης, όπως έχουμε μάθει, πραγματοποιούσε φιλοσοφικές συνομιλίες, συνήθως σε δημόσιους χώρους, στις οποίες αμφισβητούσε τη συμβατική σοφία για διάφορα θέματα, προκαλώντας τους συμπολίτες του και – μοιραία για τον ίδιο – και την εξουσία. Η τέχνη του ήταν λεκτική, αλλά οι εκφράσεις του ήταν τόσο παροδικές όσο ένα tweet ή μια ανάρτηση, ένα ενάρετο τρολ στα σχόλια της αθηναϊκής πνευματικής ζωής.

Τα κατορθώματά του έφτασαν σε εμάς από τα γραπτά των μαθητών του, με πιο γνωστό τον Πλάτωνα. Με πολλούς τρόπους, αυτούς τους σωκρατικούς διαλόγους, οι οποίοι είναι η πηγή ολόκληρης της φιλοσοφικής παράδοσης που ακολούθησε, θα μπορούσε σήμερα να τους δει κανείς σαν την μυθιστορηματοποιημένη βιογραφία ενός influencer καριέρας: «Η Πλήρης Συλλογή των Tweets του Σωκράτη», ίσως με κάποια ποιητική αδεία επανεφευρεμένα, αλλά πιστά στο ίδιο πνεύμα. […]

Κείμενο 2

Πάθη

Ο Τίτος Πατρίκιος (1928 - ) είναι ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Το 1994 τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Ο Τίτος Πατρίκιος ασχολείται συχνά στην ποίησή του με υπαρξιακές αναζητήσεις.

Ποιο πάθος λες;
Αυτό ν' αφήνεσαι ρευστός
σε κάθε ερεθισμό του χώρου σου;
Το πάθος ν' απαντάς σα στρείδι;
Το πάθος να παλεύεις με τα πάθη σου
δε λογαριάζεις;
Κι έπειτα
για ποια λευτεριά του αδέσμευτου μιλάς;
Μες στη σκλαβιά τη θέλω εγώ τη λευτεριά σου.
Μες στη σκλαβιά, που για να καταλύσεις,
αναγνωρίζεις πρώτα κι αποδέχεσαι.
(Αντιδικίες, 1955)

ΘΕΜΑΤΑ

ΘΕΜΑ 1 (μονάδες 35)

1ο υποερώτημα (μονάδες 10)
Ποια είναι η προσφορά των φιλοσοφικών διαλόγων του Σωκράτη στην αρχαία ελληνική κοινωνία, αλλά και στη νεότερη και στη σύγχρονή μας εποχή; Να συμπτύξεις σε κείμενο 50 – 60 λέξεων το υλικό που παραθέτει η αρθρογράφος.
Μονάδες 10

2ο υποερώτημα (μονάδες 10)
Η αρθρογράφος επιλέγει να αναπτύξει την 3η παράγραφο στο Κείμενο 1 με αναλογία. Ποια είναι τα σκέλη της αναλογίας αυτής και ποιο είναι το κοινό γνώρισμα που τα συνδέει (μονάδες 4); Ποια είναι η θέση που επιδιώκει να προβάλει μέσω της παραγράφου αυτής (μονάδες 6);
Μονάδες 10

3ο υποερώτημα (μονάδες 15)
α. Τι εξυπηρετούν, στο σύνολό τους, οι ξενικές λέξεις (αυθεντικές ή ελληνοποιημένες) που περιλαμβάνονται στον τίτλο του άρθρου του BBC, που παρατίθεται στη 2η παράγραφο του Κειμένου 1 (μονάδες 6);
β. Ποια είναι η σκοπιμότητα των ερωτήσεων που υποβάλλει ο αρθρογράφος στην 4η παράγραφο του Κειμένου 1 (μονάδες 9);
Μονάδες 15

ΘΕΜΑ 4 (μονάδες 15)
Στην αρχή του ποιήματος το ποιητικό υποκείμενο «απαντά» στο ερώτημα του πρώτου στίχου με τρεις ερωτήσεις / ενδεχόμενες απαντήσεις. Αν υποτεθεί ότι οι ερωτήσεις αφορούν εσένα προσωπικά (τον πιθανό αποδέκτη τους), τι θα έγραφες σ' ένα κείμενο 120-150 λέξεις, για να εκθέσεις τον προβληματισμό που σου θέτουν; Διάβασε προσεκτικά ολόκληρο το ποίημα πρώτα, για να συλλάβεις τα μηνύματά του.
Μονάδες 15

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

(Επισημαίνεται ότι οι απαντήσεις που προτείνονται για τα θέματα είναι ενδεικτικές. Κάθε άλλη απάντηση, κατάλληλα τεκμηριωμένη, θεωρείται αποδεκτή.)

ΘΕΜΑ 1 (μονάδες 35)

1ο υποερώτημα (μονάδες 10)
Οι φιλοσοφικές συζητήσεις του Σωκράτη ήταν δημόσιοι προφορικοί διάλογοι, με τους οποίους αμφισβητούσε την παραδεδομένη επιφανειακή γνώση, προκαλώντας την αντίδραση του κοινού, αλλά και της εξουσίας. Οι εκφράσεις του ήταν σύντομα πνευματώδη σχόλια για την αρχαία αθηναϊκή κοινωνία, διασώθηκαν εγγράφως μέσω των μαθητών του, επηρέασαν δραστικά τη νεότερη φιλοσοφία, και, σήμερα, μοιάζουν με αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, που συνθέτουν το πορτρέτο ενός εμπνευσμένου δασκάλου-καθοδηγητή.

2ο υποερώτημα (μονάδες 10)
Τα σκέλη της αναλογίας είναι από τη μία πλευρά (ως «δεδομένο») η αρχαία Αγορά ως τόπος ανταλλαγής εμπορευμάτων αλλά και ιδεών, και από την άλλη (ως «αποδεικτέο») τα σύγχρονα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ως πεδίο δημοσίων σχέσεων και διαφημιστικής προβολής. Το κοινό στοιχείο που τα συνδέει είναι ότι και τα δύο αποτελούν χώρο διευρυμένης επικοινωνίας, που προσφέρει ποικίλα ερεθίσματα στους συναλλασσομένους / διαλεγομένους.
Η θέση που επιδιώκει να προβάλει η αρθρογράφος είναι ότι το πεδίο επικοινωνίας και ανταλλαγής ιδεών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης προσομοιάζει στον χώρο ανοικτής επικοινωνίας ιδεών, που αποτελούσε η αρχαία Αγορά, και επομένως ο διάλογος, ως επικοινωνιακή πρακτική, έχει απλώς «μετακομίσει» στον κυβερνοχώρο. Η αναλογία που μεταχειρίζεται η αρθρογράφος υπηρετεί αποτελεσματικά τη σύγκριση-παρομοίωση που επιχειρείται ανάμεσα στους δύο χώρους, γιατί έχει αμεσότητα, παραστατικότητα και ευστοχία ως προς το περιεχόμενο και το συμβολικό της μήνυμα.

3ο υποερώτημα (μονάδες 15)
α. Στον τίτλο του άρθρου του Νέιθαν Ντιφόρ, που φιλοξενείται στο BBC, περιλαμβάνεται η ελληνοποιημένη λέξη (θα) τουίταρε (από το αγγλικό tweet = σφυρίζω, κελαηδώ) που σημαίνει «θα πραγματοποιούσε κάποια ανάρτηση» και η αγγλική λέξη social media (= Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης). Οι λέξεις αυτές συναντώνται συχνότατα στο σύγχρονο λεξιλόγιο (και στον προφορικό και στο γραπτό λόγο) και επομένως αναδίδουν μια αίσθηση μοντερνισμού, ενώ ταυτόχρονα είναι οικείες σε πολλούς ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι ελκύουν ευκολότερα κάθε δυνητικό αναγνώστη του άρθρου του Ντιφόρ.
β. Οι ερωτήσεις αυτές, ρητορικές και άρα αναπάντητες, διατυπώνονται καταιγιστικά η μία μετά την άλλη. Οι ερωτήσεις αναδεικνύουν στο σύνολό τους τις απορίες, αλλά και την αβεβαιότητα / αγωνία που καταλαμβάνουν δικαιολογημένα κάθε χρήστη των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης από τη στιγμή που η επικοινωνία στο Διαδίκτυο είναι μη φυσική, απρόσωπη, κρύβει παγίδες και άφθονη επισφάλεια ως προς την εξέλιξή της. Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, οι ερωτήσεις αυτές αποτελούν και ευρηματικό δείκτη συνοχής (με αντιθετικό τρόπο) ανάμεσα στην τρίτη παράγραφο του κειμένου και την πέμπτη (προεξαγγελτικά), στην οποία διευκρινίζεται η προσφορά της αρχαίας Αγοράς στον πνευματικό πολιτισμό της ανθρωπότητας.

ΘΕΜΑ 4 (μονάδες 15)
Αρχικά, το ποιητικό υποκείμενο διατυπώνει μια απορία: ποιος τύπος πάθους (παθήματος, παρόρμησης, αδυναμίας) απειλεί τον αναγνώστη – και βέβαια και τον ίδιο, ως ποιητή, προσωπικά. Η απάντηση συνεπάγεται («Κι έπειτα») και τον βαθμό ελευθερίας κάθε ανθρώπου («για ποια λευτεριά του αδέσμευτου μιλάς»): η υποταγή στο πάθος στερεί την ελευθερία – η αποδέσμευση χαρίζει ηθική ανεξαρτησία. Για εμένα προσωπικά η άνευ όρων παράδοση σε κάθε πρόσκληση που υπόσχεται χαρά («ν' αφήνομαι ρευστός σε κάθε ερεθισμό του χώρου μου»), δεν δηλώνει σύνεση: οι παρορμήσεις μάς παγιδεύουν, υπονομεύουν την ελευθερία μας. Αν πάλι «απαντώ σα στρείδι», αυτό σημαίνει ότι μιμούμαι άκριτα, αδυνατώ να έχω αυτόνομη βούληση και συνείδηση άρα και διακριτή προσωπικότητα. Προτιμώ λοιπόν «να παλεύω με τα πάθη μου», τις αδυναμίες μου, είτε γιατί τα αναγνωρίζω και θέλω να τα αποβάλω είτε γιατί μες στη μικρότητά μου δυσκολεύομαι να αντισταθώ. Αν πάντως βρω το θάρρος να παραδεχτώ το μέγεθος της υποταγής στα πάθη μου – θα συμφωνήσω με το ποιητικό υποκείμενο – από ενσυναίσθηση θα επιτύχω να σκέφτομαι ελεύθερα μα πάνω απ' όλα αυθεντικά.